به گزارش ریال آنلاین، محمد فیلی بازیگری که نقش «شمر» را در «مختارنامه» مقابل دوربین داود میرباقری برد، اظهار داشت: در مختارنامه موقعی که مقابل دوربین میرفتم همیشه احساس میکردم که دیگر در محرم، واقعه کربلا رخ نمیدهد. حسم این بود، اما متاسفانه تاریخ است و هر سال این واقعه تکرار میشود و ما در سوگ امام شهیدمان عزاداریم.
او از نگین ارباب میگوید که در این سریال بر خلاف مختارنامه جزو صحابه امام شهید است. از صحنهای میگوید که در آن امام چهارم شیعیان را به آغوش میکشد؛ «حس خاصی بود که گفتنش سخت است.»
فیلی که در نگین ارباب جزو طرفداران امام است، خاطرنشان کرد: برخی موقعها در سریالهای مذهبی خصوصا آنهایی که درباره واقعه کربلا و اباعبداللهالحسین است، سر صحنه، بازیگر، لحظاتی گیر میکند و به اصطلاح آچمز میشود و نمیداند چه کاری بکند. دنبال فرصتی میگردد که خود را رها و برای ادامه دادن تلاش کند. دیگر یک جایی، آدم میبُرد و نیرویی از بیرون باید به او کمک کند؛ نیروی معنوی که او را به حرکت وامیدارد تا بتواند از عهده نقشش به خوبی برآید.
او گفت: وقتی که در جمع صحابه امام هستی، دوست داری که در این راه قدم برداری و به شهادت برسی. روحیه خاصی را به آدم میدهد و بازیگر را پیش میبرد. این هل دادن از کجاست، چگونه است و از کجا وارد میشود، برای من خیلی جالب است.
وی اظهار داشت: در همین نگین ارباب، وقتی که سر مزار امام حسین(ع) میرسم آدمها در این گودال پراکنده هستند و دنبال شهدای خودشان میگردند اما امام سجاد(ع) من را بغل میکند. فقط خودم او را میبینم و مابقی نگاه میکنند و گویی که من هوا را بغل کردهام و تماشاچی تصویر را میبیند. حس خاصی به آدم میدهد و عالمی برای آدم خلق میکند که گفتنش خیلی سخت است، مثنوی هفتاد من است.
او همچنین در این باره که آیا چنین تولیداتی توانسته حق مطلب را در خصوص واقعه کربلا و اربعین حسینی ادا کند، گفت: این آثار تاکنون حق مطلب را ادا نکرده است. این عظمت، شکوه، ایثار، از خودگذشتگی و فداکاری را چقدر توانستیم پاسخگو باشیم؟ باید خیلی کار شود و کار دست کاردان باشد. خیلی کارها کردهام که یک بار پخش شده و دیگر دیده نشده است، چون ضعیف بوده است. باید برنامهریزی دقیق و مطالعه شود تا بتواند جوابگو باشد و مخاطبان را به سمت خود بکشد.
فیلی افزود: کارها در خصوص اربعین و اباعبداللهالحسین باید کیفیتر ساخته شود همانند مختارنامه که همچنان مشتاقان و مخاطبان خود را دارد. چقدر افسوس میخورم از بزرگانی که بودند و رفتند. برخی سریالها را میبینم که جز دو نفرشان، مابقی فوت شدهاند و این در حالی است که در حق خیلی از آنها کم لطفی هم شده است. میشد از آنها استفادههای خیلی خوبی در کارها کرد.
