به گزارش ریال آنلاین، هفدهم مرداد، برای اهالی رسانه، صرفاً یک روز در تقویم نیست؛ این روز، مرور تمام مسئولیتها و وقایعی است که در دوره فعالیت پشت سر گذاشتهایم و فرداها و فرداهایی که با تمام تلخیها و شیرینیهایش در پیش داریم. این روز، آیینه تمامنمای یک رابطه نانوشته میان «حقیقت» و «مسئولیت» است. در شرایطی که هر روز بر پیچیدگیهای عرصه خبر و اطلاعرسانی افزوده میشود، گرامیداشت این روز، بیش از آنکه یک مناسبت تشریفاتی باشد، فرصتی برای تأمل در ماهیت خطیر حرفهای است که وجدان بیدار و چشم بینای جامعه به شمار میآید.
خبرنگاری تنها یک شغل نیست؛ سبک زیستن مسئولانه است.
اگر قرار باشد خبرنگاری را صرفاً در چارچوب یک شغل تعریف کنیم، هم به این حرفه ظلم کردهایم و هم به جایگاه والای آن. خبرنگار کسی است که خود را در برابر افکار عمومی مکلف میداند تا خوبیها را بدون اغراق و کاستیها را بدون مسامحه، به تصویر بکشد. او نه در پی خوشایندِ دیگران است و نه گرفتار هوای نفس خویش؛ او مأمور روایت است، بیکموکاست. چه مسائل و مشکلاتی که با حضور یا قلم یک خبرنگار حل و رفع نشده است.
اما این روایت، مسئولیت و هزینه دارد. هزینهای که کمتر کسی از بیرون این حرفه، عمق آن را درک میکند. خبرنگار میدان، با مسائل و مشکلات بسیاری سروکار دارد، اما مهمتر از همه، بار سنگین مسئولیت اخلاقی است. چرا که یک جمله، یک تیتر، یک مصاحبه میتواند افکار عمومی را جهت دهد، اعتماد را بسازد و کوچکترین اشتباه، نتیجهای عکس داشته باشد. او باید در عین سرعت، صبور باشد؛ در عین جذابیتنویسی، مستند بنویسد؛ و در عین نزدیکی به منبع، استقلال قلم را حفظ کند. این، یعنی «سختیِ شیرینِ خبرنگاری».
در روزنامه جمهور، همواره بر این باور بودهایم که رسانه باید مخاطب را در نظر داشته باشد و مسئولیت خود را در قبال او با «صداقت» و «شفافیت» به انجام برساند. اعتبار یک رسانه، مخاطبان آن هستند. ازاینرو، قدر میدانیم همکارانی را که در ستونهای خبری و صفحات تحلیلی، بیچشمداشت، بیحاشیه و با دشواریهای بسیار، چراغ این مجموعه را روشن نگه داشتهاند. آنها سرمایههای اصلی این خانه هستند؛ از سردبیر عزیز روزنامه و همکاران گرامی تحریریه که شب و روز در مسئولیتپذیری و وظیفهشناسی آنان یکسان است، تا نمایندگیها و سرپرستیهای استانها و مجموعه همکاران در امور آگهیها و گرافیستها که با امکانات و بضاعت خود، حداکثر دقت و تعهد را در این مسئولیت به کار مینهند.
همکاران گرانقدرم در سراسر کشور، نابترین مراتب سپاس و قدردانیِ خالصانه خود را پیشکش شما عزیزان میکنم. این چند سطر، کوچکترین پاسخ به بزرگترین دلدادگیِ شماست.
در این روز، بر خود فرض میدانم از اساتید ارجمند روزنامهنگاری و پیشکسوتان این عرصه یاد کنم که سرمشقِ ما در استواریِ قلم بودند. آنها که با تمام فراز و نشیبهای روزگار، از اصول حرفهای خود دست نکشیدند و راه را برای نسل امروز هموار کردند و به ما آموختند. همچنین شهیدان راه خبر و رسانه را ارج مینهیم؛ خبرنگارانی که روایتگر تجاوز و جنگ بودند و جان و قلم خود را برای این رسالت و مسئولیت در دست گرفتند و در این مسیر پرخطر، جان خویش را نثار کردند. یادشان همواره در خاطره این سرزمین ماندگار و زنده است. یاد و خاطره شهید گرانقدر محمود صارمی که این روز با شهادت او نامگذاری شد، گرامی باد.
تأکید میکنم که مسئولیت روزنامهنگاری، تنها در خدمت به مردم و اعتلای آگاهیهای عمومی معنا مییابد. بهیاد داشته باشیم که خبرنگارِ متعهد، تنها وظیفه خود را «پیوندِ حقیقت با مخاطب» میداند. این روز را به تمام علاقهمندان به این حرفه که در صفحات شخصی خود، اخبار و روایتهای درست را از منابع رسمی و معتبر نشر میدهند و در اطلاعرسانی همراهی میکنند، تبریک میگویم؛ کسانی که روایتها و تصاویر حضورشان در میادین و جبهه رسانهای در مقابل تجاوز آمریکایی_صهیونی را منتشر کردند و در روایت مظلومیت شهدای میناب در مقابله با متجاوزان به میهن در جنگ رمضان و در مقابل خائنان به وطن، در میدانهای شهر میدانداری کردند.
۱۷ مرداد بر تمامی خبرنگاران ایران زمین، که مسئولیت خود را به عنوان خبرنگار تراز انقلاب در هر سطحی به انجام رساندهاند و خود را وقف این رسالت کردهاند، مبارک باد. باشد که قلمهای ما، همواره صادق، پویا و در ترازِ انقلاب و اعتماد عمومی باقی بماند.
مدیرمسئول روزنامه جمهور
۱۷ مرداد ۱۴۰۵
